یه مدته دارم دنبال این می گردم که قهوه خرید کردن توی مشهد رو جدی تر انجام بدم. نه اینکه بد باشه هرچی دم دستمه بخرم، ولی وقتی یه بار قهوه تازه رست شده رو امتحان کردم، دیگه نمی تونستم برگردم سراغ چیزی که چند ماهه روی قفسه مونده.

مشکل اینجاست که وقتی می ری خرید قهوه، خیلی وقت ها هیچ اطلاعاتی روی بسته نیست. نه تاریخ رست، نه اینکه دانه از کجا اومده، نه اینکه عربیکاست یا روبوستا یا ترکیبی از هر دو. و همینا دقیقا چیزاییه که کیفیت فنجون آخر رو تعیین می کنه.

بعد از چندتا تجربه (بعضی خوب، بعضی نه چندان)، این چندتا نکته برام جا افتاد:

اول از همه، تاریخ رست رو نگاه کن، نه تاریخ انقضا. تاریخ انقضا معمولا خیلی دیره و چیز زیادی بهت نمی گه. اون چیزی که مهمه اینه که چند وقت پیش رست شده. قهوه ای که یکی دو هفته از رستش گذشته، طعم و عطر خیلی متفاوتی نسبت به قهوه ای داره که چند ماهه بسته بندی شده.

دوم، بپرس عربیکاست یا روبوستا یا ترکیبی. این دوتا اصلا یه چیز نیستن. روبوستا معمولا کافئین بیشتر و تلخی بیشتری داره، عربیکا اسیدیته و پیچیدگی طعمی بیشتری می ده. بسته به اینکه چی دوست داری و با چی دم می کنی، این انتخاب فرق می کنه.

سوم، اگه می شه، از جایی بخر که خودش هم رستری داره، نه فقط فروشنده. جایی که رستری و فروش کنار همن، معمولا کنترل بیشتری روی تازگی و کیفیت دارن، چون خودشون مسئول کل زنجیره ان، نه اینکه از یه جای دیگه بار بزنن و فقط بفروشن.

چهارم، بپرس با چی می خوای دمش کنی. یه قهوه که برای اسپرسو خوبه، ممکنه برای V60 اصلا جواب نده. اگه فروشنده بدون پرسیدن این سوال یه بسته بهت بده، احتمالا زیاد اهل فن نیست.

راستش چیزی که من فهمیدم اینه که خرید قهوه مشهد، بیشتر از اینکه به برند خاصی وابسته باشه، به این وابسته ست که چقدر سوال بپرسی و چقدر روی تازگی و منبع دانه حساس باشی. یه رستری خوب، معمولا بدون این که ازش چیزی بپرسی هم این اطلاعات رو بهت می ده.

اگه شما هم تجربه ای دارید که یه جای خوب برای خرید قهوه توی مشهد پیدا کردید، یا برعکس یه تجربه بد داشتید، خوشحال می شم بشنوم. دارم سعی می کنم یه لیست ذهنی از معیارها بسازم که دیگه سردرگم نشم.